ระบบพยากรณ์ความเสี่ยงความรุนแรงในครอบครัว (DMV)

เราออกแบบระบบ DMV เพื่อช่วยให้บุคลากรทางการแพทย์คัดกรองผู้ป่วยระหว่างซักประวัติและพยากรณ์ความเสี่ยง โดยตั้งเป้าให้เคสที่มีความเสี่ยงได้รับการส่งต่อเพื่อคุ้มครอง ดูแล และฟื้นฟูเชิงรุก รวมถึงลดภาระและต้นทุนที่อาจเพิ่มขึ้นภายหลัง โครงการนี้

ระบบแบ่งการคัดกรองตาม 3 ช่วงวัย และแสดงระดับความเสี่ยงสูง กลาง หรือต่ำเพื่อประกอบการตัดสินใจส่งต่อ บุคลากรที่ลงชื่อเข้าใช้ยังเรียกดูประวัติการคัดกรองย้อนหลังได้ โครงการนี้

เรายังไม่ได้บันทึกผลการใช้งานที่แสดงว่าการส่งต่อหรือการคุ้มครองเกิดขึ้นมากขึ้นเพียงใด และยังไม่มีบันทึกวิธีประเมินผลหรือบทเรียนจากสิ่งที่ไม่เป็นไปตามเป้าหมาย จึงยังสรุปไม่ได้ว่าระบบสร้างผลลัพธ์จริงได้มากน้อยเพียงใด

เราเริ่มจากปัญหาที่สถานพยาบาลเป็นจุดที่ประชาชนเข้าถึงได้มาก แต่ตรวจพบความรุนแรงได้ยาก จึงพัฒนาระบบ DMV เป็นเครื่องมือช่วยบุคลากรทางการแพทย์คัดกรองผู้ป่วยระหว่างซักประวัติ และพยากรณ์โอกาสที่ผู้ป่วยจะเป็นผู้ถูกกระทำความรุนแรง โครงการนี้

วิธีทำงานของระบบแบ่งการคัดกรองเป็นเด็กอายุ 0-9 ปี วัยรุ่นอายุ 10-17 ปี และผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป จากนั้นใช้โมเดลถ่วงน้ำหนักปัจจัย เช่น ความสัมพันธ์กับผู้ต้องสงสัย สถานที่เกิดเหตุ จุดแรกที่เข้ารับบริการ ประเภทความรุนแรง และโครงสร้างครอบครัว โดยกรณีผู้ใหญ่ยังใช้ข้อมูลอาชีพ การจ้างงาน และการศึกษา ผลแสดงเป็นระดับสูง กลาง หรือต่ำเพื่อช่วยประกอบการตัดสินใจส่งต่อ และผู้ใช้ที่ลงชื่อเข้าใช้ดูประวัติการคัดกรองย้อนหลังได้ โครงการนี้

เรายังไม่ได้บันทึกบทเรียนจากการนำระบบไปใช้จริง การปรับปรุงจากข้อจำกัด หรือแนวทางที่พิสูจน์แล้วว่านำไปใช้ต่อในบริบทอื่นได้

เราออกแบบ DMV สำหรับการคัดกรองผู้ป่วยในสถานพยาบาล เพราะสถานพยาบาลเป็นจุดที่ประชาชนเข้าถึงมาก แต่การตรวจพบความรุนแรงทำได้ยาก โดยใช้ระหว่างการซักประวัติเพื่อประเมินความเสี่ยงและช่วยประกอบการตัดสินใจส่งต่อ โครงการนี้

ระบบแบ่งการประเมินตาม 3 ช่วงวัย และพิจารณาปัจจัยเสี่ยง เช่น ความสัมพันธ์กับผู้ต้องสงสัย สถานที่เกิดเหตุ จุดแรกที่เข้ารับบริการ ประเภทความรุนแรง และโครงสร้างครอบครัว ส่วนการประเมินผู้ใหญ่ยังพิจารณาอาชีพ การจ้างงาน และการศึกษา ผลประเมินมีระดับสูง กลาง และต่ำ โครงการนี้

มีการระบุโรงพยาบาลปทุมธานีเป็นพื้นที่นำร่อง และระบุภาคีด้านสาธารณสุขกับภาคีหลักของโครงการไว้ โครงการนี้ อย่างไรก็ตาม เรายังไม่ได้บันทึกว่าพื้นที่ต้องมีบุคลากร ระบบข้อมูล อุปกรณ์ หรือเงื่อนไขใดบ้างจึงจะเริ่มใช้ได้ และยังไม่มีแนวทางระบุว่ารูปแบบนี้เหมาะกับพื้นที่นอกสถานพยาบาลอย่างไร

เครื่องมือที่เราพัฒนาคือระบบ DMV ซึ่งช่วยบุคลากรทางการแพทย์คัดกรองผู้ป่วยระหว่างซักประวัติ และพยากรณ์ความเสี่ยงว่าผู้ป่วยมีโอกาสเป็นผู้ถูกกระทำความรุนแรงมากน้อยเพียงใด เพื่อประกอบการพิจารณาส่งต่อไปคุ้มครอง ดูแล และฟื้นฟูเชิงรุก โครงการนี้

ระบบแบ่งผู้ป่วยเป็น 3 ช่วงวัย คือเด็ก 0-9 ปี วัยรุ่น 10-17 ปี และผู้ใหญ่ 18 ปีขึ้นไป โดยประมวลปัจจัยต่าง ๆ เช่น ความสัมพันธ์กับผู้ต้องสงสัย สถานที่เกิดเหตุ จุดแรกที่เข้ารับบริการ ประเภทความรุนแรง และโครงสร้างครอบครัว ส่วนผู้ใหญ่เพิ่มข้อมูลอาชีพ การจ้างงาน และการศึกษา จากนั้นแสดงผลเป็นระดับความเสี่ยงสูง กลาง หรือต่ำ บุคลากรที่ลงชื่อเข้าใช้สามารถดูประวัติการคัดกรองย้อนหลังได้ โครงการนี้

เรายังไม่ได้บันทึกว่าระบบเปิดให้หน่วยงานอื่นเข้าถึงหรือนำไปใช้ได้ทันทีหรือไม่ และไม่มีขั้นตอนสำหรับเริ่มใช้งานในพื้นที่ใหม่บันทึกไว้

ความรุนแรงในครอบครัวอาจถูกปิดบังจนผู้ประสบภัยเข้าไม่ถึงความช่วยเหลือ และสถานพยาบาลเป็นจุดที่ประชาชนเข้าถึงมากแต่ตรวจพบความรุนแรงได้ยาก งานนี้จึงพัฒนาเครื่องมือคัดกรองเชิงรุกเพื่อช่วยให้บุคลากรประเมินความเสี่ยงและส่งต่อการคุ้มครองได้ ประเด็นความยุติธรรมและโอกาส ระบบ DMV ใช้ระหว่างซักประวัติ แสดงความเสี่ยง 3 ระดับ และช่วยประกอบการตัดสินใจส่งต่อผู้ป่วย โครงการนี้

ภาคีหลักที่ระบุคือสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย หรือ TIJ ส่วนภาคีสาธารณสุขประกอบด้วยกองบริหารการสาธารณสุข สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข และโรงพยาบาลปทุมธานีในฐานะพื้นที่นำร่อง โดยสถาบัน ChangeFusion พัฒนาระบบ โครงการนี้

เรายังไม่ได้บันทึกว่าต้องการความร่วมมือเพิ่มเติมด้านใด เงื่อนไขการสนับสนุนเป็นอย่างไร หรือมีบทเรียนจากการทำงานร่วมกันอย่างไร