"3 พื้นที่ 1 เครือข่าย": คลองขุด แหลมดิน และชายคลองเปิดโมเดล LMMA แบบเครือข่าย
สามชุมชนที่แยกกันทางภูมิศาสตร์รอบทะเลสาบสงขลาใน จ.พัทลุง เชื่อมกันด้วย MOU ฉบับเดียว พิสูจน์ว่าการอนุรักษ์ระดับระบบนิเวศไม่จำเป็นต้องมีพื้นที่ติดกัน
ชุมชนคลองขุด แหลมดิน และชายคลอง ใน จ.พัทลุง ตั้งอยู่แยกจากกันทางภูมิศาสตร์ แต่เชื่อมโยงกันผ่านระบบนิเวศทะเลสาบสงขลาร่วมกัน แต่ละชุมชนเผชิญปัญหาคล้ายกันคือทรัพยากรประมงลดลงและวิธีทำประมงที่ไม่ยั่งยืน แทนที่จะรวมพื้นที่อนุรักษ์เข้าด้วยกัน ทั้งสามชุมชนเลือกคงเขตอนุรักษ์และระบบบริหารจัดการของตนเองไว้ พร้อมสร้างเครือข่ายความร่วมมือระดับระบบนิเวศขึ้นมาแทน
แต่ละชุมชนมีเขตอนุรักษ์ กติกา และระบบติดตามผลของตัวเอง เช่น คลองขุดใช้โมเดล "ไข่แดง-ไข่ขาว" ควบคู่กับอาสาสมัครประมงลาดตระเวน กระบวนการพัฒนาความร่วมมือเป็นไปแบบเป็นขั้นตอน เริ่มจากการสร้างระบบบริหารจัดการที่แข็งแรงในแต่ละพื้นที่ก่อน ระบุความท้าทายร่วมกันในระบบนิเวศทะเลสาบ ออกแบบกรอบความร่วมมือที่ยังรักษาความเป็นอิสระของแต่ละพื้นที่ไว้ และดึงหน่วยงานรัฐกับภาคีวิชาการเข้ามาให้สอดคล้องกับนโยบายและมาตรฐานทางเทคนิค ก่อนปิดท้ายด้วยการลงนาม MOU ฉบับเดียวที่ครอบคลุมทั้งสามพื้นที่ ภายใต้โมเดล "3 พื้นที่ 3 ระบบ 1 เครือข่าย" ซึ่งเป็นรูปแบบความร่วมมือที่สามและรูปแบบสุดท้ายที่โครงการทดลองในปีแรก